ΑΧΝΑ

Γιορτές, παραμονή Χριστουγέννων
Το δέντρο στο βάθος του σαλονιού
Τα λαμπάκια φωτίζουν το χώρο
Είναι νύχτα κι έξω δε χιονίζει
Το κορίτσι έχει κολλήσει τη μύτη και το στόμα στο τζάμι
Αφήνει την άχνα της
Με τα μικρά της δαχτυλάκια σχηματίζει χιονόμπαλες
Έξω δε χιονίζει, θα ήθελε όμως

Τα δάχτυλά της ακουμπησμένα στο τζάμι του σαλονιού
Δεν είναι πλέον μικρού κοριτσιού
Σκασμένα από το κρύο κι αγκυλωμένα
Το δέντρο εκεί στη γωνιά του
Το φως είναι κιτρινοπράσινο
Η γυναίκα δε θυμάται τι ήθελε να σχηματίσει με την άχνα της

Θέλει μόνο να καταπιεί όλες τις χριστουγενιάτικες μπάλες του δέντρου
Να γεμίσει το κενό που νιώθει στην κοιλιά της
Να τις κουβαλάει μαζί της, μέσα της
Να γεννήσει ξανά το παιδί
Το παιδί με τις χιονόμπαλες

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *