Γιατί δεν έρχεσαι;

Έλα
Ας συναντηθούμε σ΄ εκείνο το σημείο της θέωσης
που ο πόνος μοιάζει να΄ ναι μισός και η χαρά διπλή

Γιατί δεν έρχεσαι;
Την ονομάζω το θαύμα της ένωσης
αυτή τη φωλιά που μονάχη προσδοκάω
Έλα

Φοβάσαι
μα είναι επειδή δε γνωρίζεις
Ξεδίπλωσε τις μαύρες σκέψεις σου και θ΄ αλλάξουν χρώμα
Έλα

Τις γνωρίζω ήδη και δε με τρομάζουν
Άφησε ελεύθερα τα πουλιά να πουν το δικό τους τραγούδι
και πάψε αποδοχή να ζητάς
Έλα

Εγώ που σ΄ αγάπησα θα σ΄ εξημερώσω
Ο άνθρωπός σου
Εμένα έτσι να με λες και να με λογαριάζεις
Έλα

Έλα μέσα σου λέω
σε λίγο θα βρέξει
Τα πουλιά πετούν χαμηλά
και θυμάμαι…τις βροντές δεν τις αντέχεις

Γκρεμίζουν φωλιές οι βροντές, το ξέρω
Γιατί δεν έρχεσαι;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *