ΔΕ ΒΡΙΣΚΩ ΝΟΗΜΑ

Μερικές φορές είναι τόσο δύσκολο να νοηματοδοτήσω τη ζωή μου. Σηκώνομαι από το κρεβάτι με μια σκέψη καρφωμένη στο μυαλό

«Και τι νόημα έχει;»

Είναι που μεγάλωσα και θέλω να κάνω πράγματα με ουσία ή είναι μια εμμονή που απέκτησα και (ανα)ζητώ απαντήσεις για όλα;
Το «γιατί έτσι» μου έχει τελειώσει από καιρό και ψάχνω κίνητρα διακαώς.
Δε το θυμάμαι αλλά μου το ΄χουν πει πως όταν ήμουν παιδί έκανα συνεχώς ερωτήσεις για όλα. Γιατί το ένα και γιατί το άλλο και μόλις μου απαντούσαν, ένα νέο «και γιατί αυτό;» έπαιρνε τη σειρά του στα ατέλειωτα ερωτηματικά.
Συχνά οι γονείς έρχονται σε δύσκολη θέση όταν πρέπει να δώσουν εξηγήσεις που ουσιαστικά δεν έχουν. Και τι του λένε τώρα του παιδιού;

Υπάρχουν τρεις επιλογές:
α. θα σου πω όταν μεγαλώσεις
β. μια φανταστική εξήγηση από το μυαλό τους
γ. αυτό θα το ανακαλύψεις μόνος σου στην πορεία

Άρα, για να βρω την απάντηση στα αναπάντητα ερωτήματά μου και δη το νόημα, έχω τις κάτωθι επιλογές:
α. εναποθέτω την ερώτηση στο μέλλον
β. καλλιεργώ μια φανταστική εξήγηση και την υπηρετώ
γ. ζω περιμένοντας ότι θα παρουσιαστούν νόημα και απαντήσεις μόνα τους

Θα ήθελα σε αυτό το σημείο να υπογραμμίσω το β.
Γιατί το νόημα μάλλον το δίνουμε εμείς οι ίδιοι με ό, τι έχουμε στο μυαλό μας και στην καρδιά μας.
Γιατί ζούμε ατομικές, υποκειμενικές ζωές και όλα πηγάζουν από τον εσωτερικό μας κόσμο.
( Petit Prince: On ne voit bien qu’avec le cœur. L’essentiel est invisible pour les yeux.)

– Τι νόημα έχει να δουλεύω και να κουράζομαι; Παίρνω τόσο λίγα που θα μπορούσα να κάθομαι και να έχω τα ίδια χρήματα από επίδομα ανεργίας.
– Τι νόημα έχει να προσέχω την εμφάνισή μου; Στο γραφείο δε με ενδιαφέρει κάποιος και στο σπίτι δε με βλέπει κανείς.
– Τι νόημα έχει να είμαι πιστός στη σχέση μου; Ο άνθρωπος είναι εκ φύσεως πολυγαμικό ζώο.
– Τι νόημα έχει να προσπαθώ συνεχώς για το καλύτερο; Μια μέρα όλοι θα πεθάνουμε και τελικά ΠΟΙΟ ΤΟ ΝΟΗΜΑ;

Επανέρχομαι.
Το νόημα το δίνουμε εμείς.
Τα Ίμια, για παράδειγμα, είναι δυο βράχοι και επί της ουσίας δεν έχουν καμιά αξία παρά την αξία που τους δίνουμε. Θα μπορούσαμε να πολεμήσουμε γι’ αυτούς τους δύο βράχους.
Σκέψου!
Η αξία των «πραγμάτων» στη ζωή προκύπτει από τη μοναδικότητα ή την πιθανότητα έλλειψης αυτών. Βλέπε μαργαριτάρια, πίνακες ζωγραφικής και παππούδες κοντά στο θάνατο.
Προκύπτει, όμως, κι από το marketing … το story telling πώς το λένε. Από την προστιθέμενη αξία της φήμης τους.
Και να που φτάνω πάλι στο β.
Φανταστικοί λόγοι. Και δεν ενοοώ τρέλες. Ενοοώ αυτά που φαντασιωνόμαστε. Αυτά που πραγματικά επιθυμείτε. Αλήθεια τι έχουμε στο μυαλό μας όταν διαβάζουμε τη λέξη «φανταστικό»;
Κάτι θαυμαστό ή κάτι τρελό;

Μήπως να στήσουμε την ιστορία γύρω από τη ζωή μας και να τοποθετήσουμε τον εαυτό μας, τις καταστάσεις και όλα όσα είναι γύρω μας σε βάθρα;
Ουσιαστικά θα έχουμε φτιάξει ένα αξιακό σύστημα και θα αποκτήσουμε τη λεγόμενη «προσωπικότητα».
Ένα ρόλο δηλαδή. Κι ο σωστός ο ρόλος έχει αξίες. Η Μόνικα από τα «Φιλαράκια», για παράδειγμα, δε θα μπορούσε ποτέ να χάσει σε ένα παιχνίδι! Η νίκη την χαρακτηρίζει και την επιδιώκει πάντα. Αν ήταν Ελληνίδα θα πίστευε στη Θεά Νίκη (της Σαμοθράκης) … γιατί οι Έλληνες πίστευαν σε ιδέες. Έτσι γίναν τα «μεγάλα πράγματα».
Με ιδεολογία. Έστω φανταστική. Και εδώ δεν ενοοώ θαυμαστή αλλά μη υλοποιήσιμη.

– ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΙΣΟΙ – Φανταστική ιδέα προς υλοποίηση!
Και να πως θα μπορούσε κανείς να νοηματοδοτήσει τη ζωή του.

L'essentiel est invisible pour les yeux." (Δεν βλέπεις καθαρά παρά μόνον με την καρδιά. Η ουσία είναι αόρατη στα μάτια). Είσαι υπεύθυνος για πάντα, γι' αυτό που έχεις εξημερώσει" "Ο χρόνος που πέρασες με το τριαντάφυλλό σου είναι αυτό που το κάνει ξεχωριστό για σένα"
Τα διδάγματα από τον Μικρό Πρίγκηπα και την αλεπού: 1. Δεν βλέπεις καθαρά παρά μόνον με την καρδιά. Η ουσία είναι αόρατη στα μάτια 2. Είσαι υπεύθυνος για πάντα, γι’ αυτό που έχεις εξημερώσει 3. Ο χρόνος που πέρασες με το τριαντάφυλλό σου είναι αυτό που το κάνει ξεχωριστό για σένα

 

Μια σκέψη σχετικά μέ το “ΔΕ ΒΡΙΣΚΩ ΝΟΗΜΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *