Στρουμφόχερο και ερμηνείες

Κάνε εικόνα. Μιλάς στο messenger με κάποιον.
Κυρίως γιατί σου έχει γράψει πρώτος, είδε ότι έκανες ανάγνωση το μήνυμά του και τώρα είσαι αναγκασμένος να ανταποκριθείς.
Η ερώτηση ή τοποθέτησή του σηκώνει να στείλεις ως απάντηση το αγαπημένο στρουμφόχερο αποδοχής της φράσης που προηγήθηκε.
Είναι μπλε, τσουπωτό και μεγαλώνει όσο θέλεις. Δηλαδή έχεις τη δυνατότητα να συμφωνείς πολύ ή πάρα πολύ. Υπάρχει κλίμακα συμφωνίας που συνοδεύεται από ανάλογο ήχο διόγκωσης.
Σχεδόν διασκεδαστικό. Δε λέω. Με ένα φίλο μου, τον Γιάννη, στέλνουμε στρουμφόχερα για να εκνευρίσουμε ο ένας τον άλλο.
Σου λέει ο Χ να κανονίσετε κάποια στιγμή να βγείτε (μη χαθείτε).
Στέλνεις το στρουμφόχερο και ξεμπέρδεψες. Ούτε ναι, ούτε όχι, ούτε δικαιολογίες, ούτε να γράφεις. Χάνεσαι στην αοριστία που σου προσφέρουν οι ερμηνείες του.

Ναι, να βρεθούμε.
Ναι, κάποια στιγμή.
Ναι, το βλέπουμε αν θα βολέψει.
Ναι (αλλά όταν είναι να κανονίσουμε ώρα και μέρος θα βρω μια δικαιολογία).
Grow up and get a life (με τις μαλακίες που μου στέλνεις)


Πού καιρός για να γράφεις;!
Όταν, βέβαια, το αγαπημένο σου πρόσωπο στείλει κάποιο μήνυμα, σκέφτεσαι 10′ πριν γράψεις. Ακόμη κι όταν δεν έχει κάνει ερώτηση.
Τι θα γράψεις και πώς θα το γράψεις. Ελληνικά ίσως και με τόνους. Ειδικά αν σ’ αρέσει πάρα πολύ. Αν είσαι πάνω από 28.
Τι είναι, όμως, αυτό που μας ωθεί να χρησιμοποιήσουμε το στρουμφόχερο ως απάντηση; Και κάθε είδους εικόνα.
Μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις;
Μήπως αποφεύγουμε να γράψουμε τις 10(00) λέξεις; 
Συνειδητοποιήσατε ότι αδυνατούμε να εκφραστούμε επαρκώς, έχουμε ξεχάσει να γράφουμε και ότι συχνά-πυκνά δυσανασχετούμε με το να πληκτρολογήσουμε ακόμη και κάτι σύντομο;
Πιθανότατα να αισθανόμαστε και κάποια ανασφάλεια με την ορθογραφία, εκτός από τον προφανή λόγο, ότι δηλαδή ΒΑΡΙΟΜΑΣΤΕ.
Βαριόμαστε.
Ακούγεται πολύ άσχημο.
Βαριόμαστε.
Κάνετε ένα πείραμα. Προσπαθήστε για μια εβδομάδα να γράφετε στα ελληνικά χρησιμοποιώντας ολοκληρωμένες προτάσεις. Ξέρετε τώρα. Με δευτερεύουσες και τα λοιπά.
Υπαρχει μια (σχετικά) μικρή πιθανότητα να τα καταφέρετε. Έπειτα γίνεται συνήθεια. Δηλαδή έθος. Δηλαδή ήθος.
Διαμορφώνεις ηθική από τις συνήθειες. Καλό ε;

Από το πρώτο πληθυντικό που χρησιμοποιήθηκε σε αυτό το κείμενο εξαιρούνται οι χρήστες του στρουμφόχερου συμφωνίας (και όποιου άλλου εικονιδίου ή συντομογραφίας) άνω των 50 ετών διότι αυτό τους κάνει να αισθάνονται από hackers  μέχρι «κοντά στη νεολαία» … οπότε τους δικαιολογούμε.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *