DEAR DEER

Αγαπητό μου ελάφι,

εσύ που τρέχεις πες μου. Πες μου για όσα αφήνεις πίσω σου.
Για όσα προσπερνάς και σε θυμούνται ακόμη. Για όσα δεν λογαριάζεις.
Από εδώ πέρασε ένα ελάφι λένε. Κι ακόμη για ‘σένα μιλάνε.
Για την αβάσταχτη ομορφιά και για το πέταγμά σου.
Για το χρώμα μα και για τα κέρατά σου.
Πες μου, λοιπόν, πώς είναι. Να είσαι από πάνω. Να ξέρεις. Να διαλέγεις. Να σε κυνηγάνε.
Πες μου γιατί από τούτη την ιστορία θα ζήσω.
Από την ιστορία που δεν βίωσα. Από τη ζωή τη δική σου.
Από τις διαδρομές σου.
Από τη μέρα που γεννήθηκα αυτό είναι που ψάχνω.
Ένα νόημα. Μια ιστορία να αφηγούμαι. Ένα ελάφι. Να το γεννήσω. Να το παντρευτώ.
Ένα ελάφι που να περηφανεύομαι γι΄αυτό. Να περιγράφω όλα όσα κάνει με επιτυχία στους άλλους.
Μια ζωή. Αυτό ζητάω.
Γιατί δεν έχω.
______________________________________________________
γράφει η Βίκυ Χύτα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *