7′ 16″

Τα εμπόδια που βρίσκω Είναι μυρηκαστικά κι Άλλες φορες πολεμοφόδια. Χανομαι διακριτικά στις σκέψεις Κι η κοπέλα απέναντί μου στο μετρό Με κοιτάζει με ανία Νιώθω τα πόδια μου στη γη, τους δρόμους άδειους Νιωθω τα κτίρια γυμνά, οι φωτεινές επιγραφές σβηστές Η πόλη μοιράζει σιωπή Μέσα στους εκκωφαντικούς θορύβους και στις μέρες που κατρακυλούν, […]

Ο ΜΑΥΡΟΠΕΤΡΙΤΗΣ

Ήθελα να μιλήσω. Ήθελα να σου μιλήσω κι εσύ ήθελα μόνο να ακούσεις. Πόσο μόνες οι λέξεις, πόσο άτιμες οι σημασίες: υποθάλπονται κάτω από τα πέπλα της λήθης. Κι όμως, οι άμυνες είναι ξεκάθαρες. Κάθομαι μπρος στον καθρέφτη και γελάω με το «φαίνεσθαι». Το δικό μου. Ήθελα να σου πω πως έφυγε. Έχω την ανάγκη […]

Ebb n flow improvisation

Η μέρα μου ξεκινά στις 7:30. Εντάξει, στις 8:00. Ωραία, ωραία στις 8:45. Δε με παίρνει άλλο, πρέπει να σηκωθώ. Χωρίς καμία σκέψη πηγαίνω στην κουζίνα και βάζω καφέ. Ο καφές είναι απαραίτητος για τη σκέψη.   Αποχωρισμός Οι λέξεις έχουν μεγάλη δύναμη κι αυτό γιατί δομούν, δίνουν μορφή στις απροσδιόριστες υφές του μυαλού μας. […]

ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ

«Τα βουνά έχουν ψηλώσει πια για μένα, εσείς τώρα πρέπει να τα ανεβείτε» Συν-πεζοπόρος κάπου στο Δυτικό Μαίναλο, ετών 70 Υπό το πρίσμα της άνοιξης, βρέθηκα μπροστά σε μία ανεμώνα. Ήταν κατακόκκινη και ψηλή, λεπτή, κεχαριτωμένη. Κομμένη από τη ρίζα της Μου φάνηκε κάπως βασανισμένη κι όταν γύρισα στο σπίτι πότισα την ορχιδέα μου με […]

ΤΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ ΕΣΩ

Όλη τη θλίψη της γράφει η Δήμητρα Διαμαντίδου Στηριζόσουν σε βραχίονες από τσιμέντο, η εικόνα σου ήταν αρκετά σουρεαλιστική για να μοιάζει με πρόσφορο έδαφος σχολιασμού, εσύ όμως έβαλες «μηδέν εις το πηλίκον» και προχώρησες σε ένα έδαφος απορροφητικό. Απορρόφησες την εχθρική σου στάση κι έγραψες, κάτι που δεν είχε ξαναγράψει ποτέ. Την έκφραση, χωρίς […]

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΧΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ

Σημειώσεις της Δήμητρας Διαμαντίδου (the game of darkness) 27 Δεκεμβρίου 2016, στο δρόμο Έχει ξημερώσει «για τα καλά». Δεν έχω ποίηση αυτή τη στιγμή. Κοιτάω έξω τις συστάδες των δέντρων, άλλα αειθαλή, άλλα φυλλοβόλα. Κοιτώ τις κορυφογραμμές των βουνών μακριά και τον κάμπο που απλώνεται. Ο χειμώνας είναι βελούδινος, τρυφερός. Ένα πράσινο και σταχύ χαλί […]

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ

Υπάρχει γύρω μας η αέναη κίνηση Μα το «θαύμα» της αυταπάτης σου πως τα πράγματα είναι α κ ί ν η τ α σέρνεται από τον έναν μεγενθυτικό φακό στον άλλο και δε σε αφήνει να δεις καθαρά, χτίζει γύρω σου ομόκεντρα τείχη που σε κυκλώνουν Εκτός από τη βολή που σου προσφέρει η «κλίμακα» […]

ΩΔΗ

Το αναίμακτο φως ζώνει με μυστήρια τους αιματηρούς βράχους Εσύ εισαι γυμνή στους αέρηδες Με το στήθος σου λευκό και τους λαγόνες σου πρόθυμους Δεν ειναι λαγνεία Θωρείς το αντρικό σώμα και νιώθεις τους παλμούς να επιταχύνονται Οι κόρες διαστέλλονται, ο ιδρώτας καλύπτει τα φαράγγια σου Μα δεν ποθείς Η διάσταση δεν ειναι γραμμική Τα […]

Ο Μαΐστρος

Σε κοιτούσα να δύεις πίσω από το Λυκαβηττό. Ήταν ένα θερμό καλοκαιρινό απόγευμα. Τα μάτια μου ήταν στυλωμένα πάνω σου. Η αύρα και τα χρώματα τριγύρω σχηματίζουν ήχους μυστικούς που ανακλώνται στον ουράνιο θόλο, επιστρέφουν όλο και μειούμενοι, εξασθενούν, καθώς το φως χάνεται στον ορίζοντα. Η βουή της πόλης δε μ’ αφήνει να τους ακούσω, γι’ […]

ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΟΥ ΓΡΑΨΩ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΕΡΕΣ

Ήθελα να σου γράψω εδώ και μέρες. Το δωμάτιο στο μισοσκόταδο, μοιάζει θολό. Η μυρωδιά του ύπνου μου έχει ποτίσει τους τοίχους. Το σκέφτομαι ξανά, αν θα πρέπει να ανοίξω την πόρτα του μπαλκονιού, μα φοβάμαι ότι ο καθαρός αέρας θα πάρει μαζί του την ουσία μου. Το παντζούρι είναι κατεβασμένο. Δεν έχω κουρτίνες ακόμη […]

Σχετικότητα

Ο ελεύθερος άνθρωπος, δεν είμαι εγώ Δεν έχω σταματήσει να ελπίζω Όχι με την βαρύτητα του αισιόδοξου Μα με τη νότα του μείζονος, Δεν έχω σταματήσει να στοχοθετώ το «αύριο» σαν τη μόνη πηγή της ζωής μου   Ο «ελεύθερος» άνθρωπος δεν είμαι εγώ, Συνδέομαι, βλέπεις, με το ηλιοβασίλεμα, Ή με το σύννεφο, Ή με […]

Εμείς θα γράφουμε

…Κι έτσι,  εμείς θα γράψουμε πάλι τα ποιήματα, αυτά που σκιαγραφούν την «αύριο». Θα πούμε την αλήθεια μας, θα καταγράψουμε τα όνειρα: σκοτεινούς κύκλους ανθρώπων και ξύλινων μεγάλων αετών στημένοι εναλλάξ σε θέση μυστηριακή, σε θέση μάχης με τις λάμψεις των άστρων   Θα γράψουμε πάλι τα ποιήματα με τις παλιές λέξεις, αυτές που λιώνουν κάτω […]