Όταν δε σε βλέπουν

Στροβιλίζεσαι στο σκοτάδι Στις μαύρες σκέψεις Στις απαγορευμένες πράξεις Στο φως της μέρας φοράς προσωπείο Είσαι ρόλος, μια δουλειά, πέντε φίλοι, ένα χόμπι και μια δικαιολογία για όλα Μα όταν δε σε βλέπουν είσαι εσύ Διαμορφωμένος απ΄ το τρομακτικό, μοναχικό τοπίο της ψυχής σου Πεδίο αλλοπρόσαλλων πειραματισμών και ανατριχιαστικών ήχων εκ των έσω Τύμπανα μα […]

Και ξεχνούν

Και ξεχνούν όσοι με πάτησαν πως είμαι σώμα ιερό και πως τα πόδια τους μυρίζουν άνοιξη Η γης φτιάχνεται από χώμα ανθρώπινο Η μυρωδιά της βροχής είναι οι ψυχές που δίψασαν και πίνουν από τις ρίζες των δέντρων συλλέγουν το θεόσταλτο, εφραίνονται κι αγαλλιάζουν Σηκώνουν απο μόνες τους λουλούδια με χρώματα, μαβιά, μπλέ ή άσπρα, […]