Άδειες (επι)στροφές

Πάλι γυρνάω στα άδεια λευκά χαρτιά μου Με την ίδια επαναλαμβανόμενη ανάγκη να αδειάσω πάνω σ´ αυτά την ψυχή μου Δεν ξέρω πια εάν αυτή η επιστροφή είναι λύτρωση Απόπειρα λύτρωσης ίσως… Απρόσφορη. Σχεδόν πάντα απρόσφορη. Πώς θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά, αφού επιστρέφω κάθε φορά με όλο και πιο άδεια χέρια Με όλο και […]

ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ΕΤΩΝ 30

Εγώ γυμναστήριο ξεκίνησα να πάω. Σεπτεμβριανή Δευτέρα, με υγρασία που προκαλεί καθυστέρηση σε κάθε μυϊκή κίνηση και διάβρωση σε κάθε νοητική λειτουργία. Τα δε συναισθήματα…σαπίλα. Κάθομαι μια ώρα, αναλαμβάνω δυνάμεις, δουλεύουν οι ενδορφίνες και νιώθω καλύτερα. Συναντώ δυο φίλες. Είναι από τις φίλες μου. Δηλαδή, όμορφες, σκεπτόμενες, συναισθηματικές, τρελές, μπερδεμένες, απόλυτες, απογοητευμένες, φιλόδοξες, δημιουργικές, φοβισμένες, […]

Αλάργεψε η λογική

Άφησέ με να μιλήσω. Ήθελα να πω κάτι για ΄μένα. Από αυτά που δεν θες ν΄ ακούσεις. Από αυτά που δεν θέλω να ομολογήσω. Να μπορούσα να σ΄ έδενα. Να σ΄ ανάγκαζα. Ν΄ ανοίξεις τα μάτια και τ΄ αυτιά σου. Στην αλήθεια μου. Στην ομορφιά μου. Μετά να μη θυμάσαι πως το ΄κανα. Εγώ. Το […]

Μέσα από τις κόρες των ματιών μου

Εδώ. Σ΄ ένα μέρος που θα καλώ «φως» Μέσα σε ένα χρώμα που θα καλώ «γυμνό» «Στο πυρ το εξώτερο» Θα ακολουθήσω τις εμπλεκόμενες γραμμές και θα βαφτίσω το σώμα μου Εδώ. Κάπως σαν την αρχή ενός απαλού αγγίγματος Ερωτικού και βασανισμένου Θα ακολουθήσω με το δάχτυλό μου τους χυμούς μου Θα καταταγώ στον πόλεμο […]

Πατέρα μου

Ο μπαμπάς μου ειναι υπέρβαρος. Παρ΄ όλα αυτά μυρίζει υπέροχα. Πάντα φοράει την κολώνια του με άρωμα λεβάντα. Το καλοκαίρι αντηλιακό με άρωμα Αιγαίου. Το μαγιώ του φαίνεται μικροσκοπικό πάνω του καθώς το καλύπτει η ολοστρόγγυλη κοιλιά του. Πολλές φορές δίνει την αίσθηση ότι είναι γυμνός βγαίνωντας από τη θάλασσα λιάζοντας το πελώριο κορμί του […]

Ζην ηδέως

Δεν ακούς τη μουσική; Τα φύλλα που θροϊζουν; Τους πυρακτωμένους μύδρους; Κάτι προσπαθούν να πουν. Στάσου αλάργα. Δες πιο καθαρά. Περιπλανήθηκες. Παραπλανήθηκες. Είναι τώρα αλλοιωμένες οι εντυπώσεις. Εκμαυλισμένο το παρόν. Αβέβαιο το μέλλον. Μαζί να κουβαλήσουμε τη λάσπη και τις πέτρες. Κι εγώ πουργός στο πλάι σου. Επίκουρος στον κόπο σου. Θα βρούμε το μέτρο […]

Ιούλιος

Όπως οι απροσάρμοστοι σχηματισμοί των πουλιών στον αέρα, Και τα συνθήματα των σύννεφων (ω! λευκό του οφθαλμού μου) Αυτός ο τόπος, Τόπος ανίερος, ελεύθερος εγωιστής, ένας μοναχικός δαίμονας. Αφημένος στα πάθη του, κυκλωμένος από τις άγριες θάλασσες των νερών και των ανθρώπων. Βράχια. Περικυκλωμένα με ψάρια λειψά, με κύματα πελώρια, με ανέμους που δέρνουν τους […]