ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΦΕΥΓΕΙ

Μετά από μια έντονη συζήτηση για όρια (αποδεκτά και μη) άρχισα να παιδεύω στο μυαλό μου ένα μέγεθος. Το χρόνο. Μόνο που ο χρόνος είναι ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα, μια οφθαλμαπάτη δηλαδή στην εικόνα που έχουμε για το Σύμπαν. Κι η Φύση, ο Θεός μου,  δεν είναι τίποτε άλλο πέρα από άτομα που κινούνται στο κενό. […]

ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ ΣΟΥ

Όσο σωπαίνεις, νιώθω πως φορτίζεις το μυαλό σου με μία σκοτεινιασμένη ένταση Καταδικάζοντας επαναλαμβανόμενα τον εαυτό σου σε μία παρατεταμένη στέρηση φωτός Διψάς για κάθετι άγνωστο που δεν σε αφήνει να λιποταχτείς από τον αγώνα για Ζωή Ξεχνάς, όμως, πως στην Σιωπή κρύβονται όλοι οι Δαίμονες σου: τα παντοδύναμα ένστικτα κοπάζουν εκεί σα ναρκωμένα, μέχρι […]

ΤΑ ΚΑΛΛΗ ΣΟΥ

Δεύτερος τίτλος: Μια δίκαιη ανταλλαγή Έτσι βρέθηκα για ακόμη μία φορά στα ευάλωτα σύνορα πραγματικού και μεταφυσικού Να σε κοιτώ για ώρα και να θαυμάζω τα πλάνα κάλλη σου που ονομάζω πια τέχνες εικαστικές Αυτά είναι το φρούριο του ασταθούς ψυχισμού σου, του έντρομου … καθώς ζεις τα τελευταία σου χρόνια Γιατί όλα τα χρόνια […]

Μια γραμμή του Ρόθκο

Ελευσίνα 06:20 το πρωί, νεκρική σιγή τα πρώτα πλοία που μεταφέρουν σώματα τρακαρισμένα από το προηγούμενο βράδυ σε ένα σκληρό μαξιλάρι ξεκινούν από την προβλήτα Το σιδερένιο κουφάρι με την κόκκινη γραμμή στα μάγουλα του γλιστράει σαν το μαχαίρι στο απαλό βούτυρο σε αυτήν την ακυμάτιστη θάλασσα Μία αφίσα ξεθωριασμένη από κάποιον περιοδεύοντα θίασο μαρτυρά […]

Όταν δε σε βλέπουν

Στροβιλίζεσαι στο σκοτάδι Στις μαύρες σκέψεις Στις απαγορευμένες πράξεις Στο φως της μέρας φοράς προσωπείο Είσαι ρόλος, μια δουλειά, πέντε φίλοι, ένα χόμπι και μια δικαιολογία για όλα Μα όταν δε σε βλέπουν είσαι εσύ Διαμορφωμένος απ΄ το τρομακτικό, μοναχικό τοπίο της ψυχής σου Πεδίο αλλοπρόσαλλων πειραματισμών και ανατριχιαστικών ήχων εκ των έσω Τύμπανα μα […]

Να ξαλεγράρω θέλω

*με σαρκαστική διάθεση για το ακατανόητο της ζωής Ανοίγω τα μάτια, νιώθω στο ζνίχι ένα χτύπημα κι ένας φωτοσβέστης με προδωμένες ιδέες να χώνει τα δάχτυλά του σε ό, τι απέκτησα με κόπο. Εδώ πέφτει φραγγέλιο. Για να υποδουλωθώ. Είμαι ένας σύγχρονος σκλάβος, φυλακισμένος σε θύμησες που με κάνουν καταθλιπτικό. Παρακολουθώ ασκαρδαμυκτί και ζω με […]

Στέκεσαι στην γκρίζα ζώνη

H λαγνεία του έρωτα έχει εκπέσει σε ταμπέλα neon που αναβοσβήνει πάνω από δεκάδες νεαρά κορμιά γιορτάζοντας μία κατ’ επίφαση «ελευθερία» που νομίζεις οτι απολαμβάνεις Είναι βορά στους κενούς αφορισμούς σου Κρύβεσαι από την πραγματική όσμωση δύο σωμάτων από την απορρόφηση και ταλάντωση της εσωτερικής έκστασης από μία πράξη τόσο εγωιστική που δεν αυτοκαθορίζεται χρειάζεται […]

Γράμμα από τον κύριο Γιώργο

Αυτό το γράμμα ανήκει στον πατέρα του Νίκου. Γράφτηκε για να ευχηθεί στην οικογένεια και στους φίλους του με αφορμή το νέο έτος. Ο Νίκος σχολίασε «Εμένα μου άρεσε, αλλά βέβαια είναι και μπαμπάς μου» Κι εμένα μου άρεσε που δεν είναι μπαμπάς μου. Είναι απλός και λέει αλήθεια. Φαντάζουν τόσο ανέφικτα και τα δύο. […]

Μυαλό κουβάρι

Μια κουτή επιδίωξη να υπερασπίσεις όλα σου τα λάθη και να βγεις αλώβητος Μια λεπτή κόκκινη γραμμή που χωρίζει τις επιθυμίες από τις ανάγκες σου Μια φωνή λογικής και αθέμιτης παρηγοριάς που σου ψιθυρίζει ότι δεν πειράζει Λαμπάκια που αναβοσβήνουν μα στα μάτια σου τρεμοσβήνουν, θρηνούν, μετρούν το χρόνο αντίστροφα Και ένα πιάτο φαγητό που […]

Φρέσκο αίμα

Ξαπλώνω πάνω στο κρεβάτι και αιμορραγώ Το αίμα έχει απλωθεί στο σεντόνι, έχει μουσκέψει το λευκό ξύλο και πέφτει Σταγόνα-σταγόνα στο ξύλινο πάτωμα. Είναι φρέσκο αίμα. Αναβρύζει από κάθε πόρο μου. Από τα μάτια, τα αυτιά το δέρμα, το στόμα. Δεν είναι αίμα θανατικό. Είναι φρέσκο. Όπως το νερό της πηγής, όπως το ολόγιομο φεγγάρι […]

Δεσποινίς ετών 30 (…παρά κάτι ή και κάτι…)

Ηλικία: 30 Φύλο: Γυναίκα Οικογενειακή κατάσταση: Ανύπαντρη Προσωπικά χαρακτηριστικά: Ανήσυχη, δυναμική, δημιουργική, ψυχαναγκαστική, ερωτευμένη, αγχώδης, πολυπράγμων, ανεξάρτητη, ρομαντική, οργανωτική, ονειροπόλα, κυκλοθυμική. ————————————— Άχαρη ηλικία. Και σκληρή. Έχεις δώσει το στίγμα σου, αλλά δεν έχεις γευτεί τη μεγάλη επιτυχία. Έχεις κοπιάσει αρκετά, αλλά δεν έχουν εκπληρωθεί όλες οι προσδοκίες σου. Έχεις ζήσεις αρκετά, αλλά όλοι σου […]

Διαδρομές

Λατρεύω τη διαδρομή Ομόνοια – Πειραιά με τον ηλεκτρικό και νομίζω για τους εξής δύο λάθος λόγους. Πρώτον, το τμήμα αυτό της σιδηρογραμμής που ανεβαίνει και κατεβαίνει, λοξοδρομεί, αγκομαχεί, σκαρφαλώνει σε γέφυρες με βουλιαγμένους δρόμους για να καταλήξει στη θάλασσα, υπονοεί τη ροή υπόγειων νερών. Νερών αρχαίων, στερεμένων κοιτών, βρόμικων φουσκωμένων νερών που προσπαθούν να […]