Γιατί δεν έρχεσαι;

Έλα Ας συναντηθούμε σ΄ εκείνο το σημείο της θέωσης που ο πόνος μοιάζει να΄ ναι μισός και η χαρά διπλή Γιατί δεν έρχεσαι; Την ονομάζω το θαύμα της ένωσης αυτή τη φωλιά που μονάχη προσδοκάω Έλα Φοβάσαι μα είναι επειδή δε γνωρίζεις Ξεδίπλωσε τις μαύρες σκέψεις σου και θ΄ αλλάξουν χρώμα Έλα Τις γνωρίζω ήδη […]

Άδειες (επι)στροφές

Πάλι γυρνάω στα άδεια λευκά χαρτιά μου Με την ίδια επαναλαμβανόμενη ανάγκη να αδειάσω πάνω σ´ αυτά την ψυχή μου Δεν ξέρω πια εάν αυτή η επιστροφή είναι λύτρωση Απόπειρα λύτρωσης ίσως… Απρόσφορη. Σχεδόν πάντα απρόσφορη. Πώς θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά, αφού επιστρέφω κάθε φορά με όλο και πιο άδεια χέρια Με όλο και […]

Επόμενη γενιά

Όμορφε κόσμε είσαι δικός μου. Δύση από κάθε νησί. Νερό από κάθε πηγή. Επίπλαστες ανάγκες γέμισε το βιος μου. Φωτογραφίες από κάθε νησί. Πλούτη από κάθε πηγή. Καλύτερη εκτίμηση ας κάνει ο γιος μου. Εμπειρίες από κάθε νησί. Γνώση από κάθε πηγή.

Αλάργεψε η λογική

Άφησέ με να μιλήσω. Ήθελα να πω κάτι για ΄μένα. Από αυτά που δεν θες ν΄ ακούσεις. Από αυτά που δεν θέλω να ομολογήσω. Να μπορούσα να σ΄ έδενα. Να σ΄ ανάγκαζα. Ν΄ ανοίξεις τα μάτια και τ΄ αυτιά σου. Στην αλήθεια μου. Στην ομορφιά μου. Μετά να μη θυμάσαι πως το ΄κανα. Εγώ. Το […]

Ζην ηδέως

Δεν ακούς τη μουσική; Τα φύλλα που θροϊζουν; Τους πυρακτωμένους μύδρους; Κάτι προσπαθούν να πουν. Στάσου αλάργα. Δες πιο καθαρά. Περιπλανήθηκες. Παραπλανήθηκες. Είναι τώρα αλλοιωμένες οι εντυπώσεις. Εκμαυλισμένο το παρόν. Αβέβαιο το μέλλον. Μαζί να κουβαλήσουμε τη λάσπη και τις πέτρες. Κι εγώ πουργός στο πλάι σου. Επίκουρος στον κόπο σου. Θα βρούμε το μέτρο […]

Και ξεχνούν

Και ξεχνούν όσοι με πάτησαν πως είμαι σώμα ιερό και πως τα πόδια τους μυρίζουν άνοιξη Η γης φτιάχνεται από χώμα ανθρώπινο Η μυρωδιά της βροχής είναι οι ψυχές που δίψασαν και πίνουν από τις ρίζες των δέντρων συλλέγουν το θεόσταλτο, εφραίνονται κι αγαλλιάζουν Σηκώνουν απο μόνες τους λουλούδια με χρώματα, μαβιά, μπλέ ή άσπρα, […]