ΑΠ’ ΤΑ ΚΟΚΑΛΑ ΒΓΑΛΜΕΝΗ

Υπάρχουν εύθραυστα αντικείμενα που χρήζουν ειδικής μεταχείρισης όπως τα κρυστάλλινα ποτήρια που έχεις στα παλιά ξύλινα ντουλάπια της γιαγιάς, όπως το σερβίτσιο πιάτων που κουβάλησες από μακρινό ταξίδι γιατί σου άρεσε το πιτσιλωτό σχέδιο τους Όπως η εύθραυστη σχέση μας. Τη κουβαλούσαμε για καιρό στη πλάτη μας σαν ένα διάφανο πέπλο που δεν έπρεπε να […]

ΩΔΗ

Το αναίμακτο φως ζώνει με μυστήρια τους αιματηρούς βράχους Εσύ εισαι γυμνή στους αέρηδες Με το στήθος σου λευκό και τους λαγόνες σου πρόθυμους Δεν ειναι λαγνεία Θωρείς το αντρικό σώμα και νιώθεις τους παλμούς να επιταχύνονται Οι κόρες διαστέλλονται, ο ιδρώτας καλύπτει τα φαράγγια σου Μα δεν ποθείς Η διάσταση δεν ειναι γραμμική Τα […]

ΑΓΑΠΩ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΞΩΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Mια παραδοσιακή αλληγορική ιστορία αναφέρει πως μια φορά ένα φίδι άρχισε να κυνηγάει μια πυγολαμπίδα. Ύστερα από τρεις μέρες αδιάκοπης καταδίωξης, χωρίς δυνάμεις πια, η πυγολαμπίδα σταμάτησε και μίλησε στο φίδι: — Μπορώ να σου κάνω μια ερώτηση; — Δε συνηθίζω ν’ ακούω τα θηράματά μου, αλλά μια που θα σε καταβροχθίσω, μπορείς να ρωτήσεις. […]

ΤΑ ΚΑΛΛΗ ΣΟΥ

Δεύτερος τίτλος: Μια δίκαιη ανταλλαγή Έτσι βρέθηκα για ακόμη μία φορά στα ευάλωτα σύνορα πραγματικού και μεταφυσικού Να σε κοιτώ για ώρα και να θαυμάζω τα πλάνα κάλλη σου που ονομάζω πια τέχνες εικαστικές Αυτά είναι το φρούριο του ασταθούς ψυχισμού σου, του έντρομου … καθώς ζεις τα τελευταία σου χρόνια Γιατί όλα τα χρόνια […]

Σχετικότητα

Ο ελεύθερος άνθρωπος, δεν είμαι εγώ Δεν έχω σταματήσει να ελπίζω Όχι με την βαρύτητα του αισιόδοξου Μα με τη νότα του μείζονος, Δεν έχω σταματήσει να στοχοθετώ το «αύριο» σαν τη μόνη πηγή της ζωής μου   Ο «ελεύθερος» άνθρωπος δεν είμαι εγώ, Συνδέομαι, βλέπεις, με το ηλιοβασίλεμα, Ή με το σύννεφο, Ή με […]

Εμείς θα γράφουμε

…Κι έτσι,  εμείς θα γράψουμε πάλι τα ποιήματα, αυτά που σκιαγραφούν την «αύριο». Θα πούμε την αλήθεια μας, θα καταγράψουμε τα όνειρα: σκοτεινούς κύκλους ανθρώπων και ξύλινων μεγάλων αετών στημένοι εναλλάξ σε θέση μυστηριακή, σε θέση μάχης με τις λάμψεις των άστρων   Θα γράψουμε πάλι τα ποιήματα με τις παλιές λέξεις, αυτές που λιώνουν κάτω […]

Σαν μουσικό ολόκληρο

Σήμερα απεβίωσε το νέο και σφριγηλό σου κύτταρο Σε αποτελούσε για μέρες πολλές, Το σχήμα του έμοιαζε με σώμα απλανές Με κατάρτι αδειανό από πανιά Ένα δέντρο, γυμνό, με τις ρίζες στον αέρα   Απεβίωσε και ήταν μόλις 30 χρονών, Στο μεταίχμιο της γνώσης και της αλλαγής Από παιδί σε ενήλικα, Από τη νιότη στο […]

Στέκεσαι στην γκρίζα ζώνη

H λαγνεία του έρωτα έχει εκπέσει σε ταμπέλα neon που αναβοσβήνει πάνω από δεκάδες νεαρά κορμιά γιορτάζοντας μία κατ’ επίφαση «ελευθερία» που νομίζεις οτι απολαμβάνεις Είναι βορά στους κενούς αφορισμούς σου Κρύβεσαι από την πραγματική όσμωση δύο σωμάτων από την απορρόφηση και ταλάντωση της εσωτερικής έκστασης από μία πράξη τόσο εγωιστική που δεν αυτοκαθορίζεται χρειάζεται […]

Όταν θα ´χω φύγει

Ερωτικό γράμμα από τα πρώιμα νεανικά χρόνια. Τώρα που φεύγω… θα έρχομαι στα όνειρά σου και θα σου τραγουδάω και θα σε παρασύρω μες στα δικά μου όνειρα. Κι αν θέλεις, θα γινόμαστε χρυσόσκονη, θα χαιδεύουμε τον κόσμο όλο μοιράζοντας αγάπη, θα κοιταζόμαστε στα μάτια και θα δακρύζουμε, θα κοιταζόμαστε στα χείλη κ θα χαμογελάμε. […]

Γράμμα από τον κύριο Γιώργο

Αυτό το γράμμα ανήκει στον πατέρα του Νίκου. Γράφτηκε για να ευχηθεί στην οικογένεια και στους φίλους του με αφορμή το νέο έτος. Ο Νίκος σχολίασε «Εμένα μου άρεσε, αλλά βέβαια είναι και μπαμπάς μου» Κι εμένα μου άρεσε που δεν είναι μπαμπάς μου. Είναι απλός και λέει αλήθεια. Φαντάζουν τόσο ανέφικτα και τα δύο. […]

«Ερωτιαία» μέθη

«Ερωτιαία» μέθη, εκείνη που απαξιώνει τον ενικό αριθμό! …κάποια ζευγάρια είναι απλώς αχάριστα. Δεν καταλαβαίνουν τη ζωή τους. Πόσο τυχεροί είναι. Έχουν ο ένας τον άλλον. Δεν μιλώ για εκείνα τα ζευγάρια που ο έρωτας είναι μια συμφωνία. Συμφωνούν στην ανάγκη του να νιώσουν. Έχουν πείσει τον εαυτό τους γι’αυτό από πολύ νεαρή ηλικία. «Πρέπει […]

Ο αχός της μάχης

Σα λογοτέχνης σε συγγραφική δυστοκία δε βρίσκω την άκρη στο νήμα. Συγκεχυμένες σκέψεις για τις σχέσεις γύρω μας, γι΄ αυτές που πετυχαίνουν, γι΄ αυτές που μαζί αμφισβητήσαμε. Και σκέψεις για εμάς. Αχ εμείς. Σ΄ έναν αμείλικτο πόλεμο προσωπικοτήτων, σ΄ έναν αγώνα σωστού και λάθους, για την επικράτηση του δυνατότερου, του ικανότερου, του πιο πετυχημένου, σε […]