ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΦΕΥΓΕΙ

Μετά από μια έντονη συζήτηση για όρια (αποδεκτά και μη) άρχισα να παιδεύω στο μυαλό μου ένα μέγεθος. Το χρόνο. Μόνο που ο χρόνος είναι ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα, μια οφθαλμαπάτη δηλαδή στην εικόνα που έχουμε για το Σύμπαν. Κι η Φύση, ο Θεός μου,  δεν είναι τίποτε άλλο πέρα από άτομα που κινούνται στο κενό. […]

Σχετικότητα

Ο ελεύθερος άνθρωπος, δεν είμαι εγώ Δεν έχω σταματήσει να ελπίζω Όχι με την βαρύτητα του αισιόδοξου Μα με τη νότα του μείζονος, Δεν έχω σταματήσει να στοχοθετώ το «αύριο» σαν τη μόνη πηγή της ζωής μου   Ο «ελεύθερος» άνθρωπος δεν είμαι εγώ, Συνδέομαι, βλέπεις, με το ηλιοβασίλεμα, Ή με το σύννεφο, Ή με […]

Εμείς θα γράφουμε

…Κι έτσι,  εμείς θα γράψουμε πάλι τα ποιήματα, αυτά που σκιαγραφούν την «αύριο». Θα πούμε την αλήθεια μας, θα καταγράψουμε τα όνειρα: σκοτεινούς κύκλους ανθρώπων και ξύλινων μεγάλων αετών στημένοι εναλλάξ σε θέση μυστηριακή, σε θέση μάχης με τις λάμψεις των άστρων   Θα γράψουμε πάλι τα ποιήματα με τις παλιές λέξεις, αυτές που λιώνουν κάτω […]